Van atelier tot Beverly Hills: zo stuurt kunstenaar Lynn Spoor haar schilderijen de wereld over

Hoe ben je eigenlijk ooit begonnen met kunst? En als je jouw eigen stijl nu moet omschrijven aan iemand die je werk nog nooit heeft gezien, wat zeg je dan?

Creativiteit is eigenlijk altijd onderdeel van mijn leven geweest. Als kind vond ik het heerlijk om dingen te maken en oog te hebben voor de kleine details om me heen. Ik weet nog dat ik op het strand schelpen verzamelde, ze inkleurde en vervolgens aan mensen verkocht die in de zon lagen. Achteraf gezien was dat misschien wel een van mijn eerste kleine creatieve projecten.

Mijn echte fascinatie voor kunst begon op de middelbare school, toen ik tijdens kunstgeschiedenis kennismaakte met de Oude Meesters. Rond diezelfde tijd ontdekte ik online het werk van allerlei andere kunstenaars en raakte ik vooral geïnspireerd door realistische portrettekeningen. Ik ben mezelf daarin gaan ontwikkelen door veel te oefenen, kunstboeken te bestuderen en tutorials te volgen. Urenlang zat ik met mijn schetsboek te tekenen en leerde ik mezelf hoe je verhoudingen en de structuur van een gezicht opbouwt. Wat mij daar vooral in fascineerde, was hoe je met kleine details emotie en karakter kunt vastleggen.

Ik begon mijn tekeningen online te delen en dat leidde uiteindelijk tot mijn eerste opdracht: een portret van de kat van mijn buurvrouw, toen ik ongeveer dertien was. Daarna ben ik steeds meer portretten van muzikanten en bekende personen gaan maken, wat online behoorlijk wat aandacht kreeg.

Na verloop van tijd werd ik steeds nieuwsgieriger naar materiaal, kleur en formaat. Ik maakte de stap van mijn schetsboeken naar grotere doeken en begon te experimenteren met acrylverf, kwasten en vooral het paletmes. Mijn portretten werden steeds expressiever en abstracter. Vervolgens ben ik volledig overgestapt naar abstracte kunst en zo ontwikkelde zich langzaam mijn eigen beeldtaal.

Als ik mijn stijl nu zou moeten omschrijven aan iemand die mijn werk nog nooit heeft gezien, zou ik zeggen dat het kleurrijke, expressieve abstracte schilderijen zijn waarin beweging, textuur en emotie centraal staan. Ik werk intuïtief met lagen, krachtige kleuren en verschillende materialen, waarbij ik vaak elementen uit de natuur en herinneringen aan plekken die ik heb bezocht als inspiratie gebruik. Ik wil dat een schilderij niet alleen iets laat zien, maar vooral een gevoel oproept en ruimte laat voor de eigen beleving van de kijker.

Je deelt veel van je proces op Instagram en je groeit ontzettend hard. Hoe voelt het eigenlijk dat jouw kunst inmiddels door zoveel mensen over de hele wereld wordt gezien en gekocht?

Het blijft ontzettend bijzonder. Zeker omdat mijn werken inmiddels naar zoveel verschillende plekken over de hele wereld gaan. Van redelijk dichtbij zoals Engeland, Frankrijk en Duitsland tot aan Dubai, Australië en vaak naar Amerika en Canada. In mijn atelier ben ik met volledige focus met een schilderij bezig, en als het dan is afgerond, verkocht en onderweg is naar iemand aan de andere kant van de wereld, dat blijft heel bijzonder om mee te maken.

Wat ik misschien nog wel het mooiste vind, is wanneer ik daarna een foto krijg van het werk in zijn nieuwe omgeving. Dan zie je ineens hoe het schilderij onderdeel is geworden van iemands huis en leven. Dat het werk waar ik zoveel gevoel en inspiratie in heb gestopt, vervolgens een mooie, warme plek bij iemand thuis krijgt, vind ik heel bijzonder.

En vaak wordt de inspiratie van het werk daarna ook weer verder gedeeld met familie en vrienden. Dat vind ik een mooie gedachte: dat iets wat bij mij in het atelier begint, uiteindelijk bij iemand anders thuis verder leeft en nieuwe mensen raakt.

Je verwerkt vaak materialen uit de natuur in je doeken, zoals zand of gemalen marmer. Waar kwam dat toffe idee ooit vandaan en wat voegt het voor jou toe aan een schilderij?

Ik ben opgegroeid vlak bij de Nederlandse kust, dus de natuur is eigenlijk altijd een grote inspiratiebron voor mij geweest. Bloemen, de ruwe zee, de structuur van zand, de wind: allemaal kleine elementen die veel invloed hebben op mijn werk. Ook reis ik graag en kom ik steeds op nieuwe plekken die me inspireren: van kustlijnen en wijngaarden tot woestijnen en kleine pittoreske dorpjes.

Op een gegeven moment wilde ik niet alleen de kleuren van deze plekken als inspiratie gebruiken, maar ook letterlijk in mijn schilderijen verwerken. Zo ben ik gaan experimenteren met materialen als zand, gemalen marmer, stenen en soms bloemen die ik tijdens het reizen tegenkom en indroog. Ik vind het mooi dat je daarmee letterlijk iets van de natuur en van een bepaalde plek kunt meenemen in een schilderij.

De materialen geven mijn werk daarnaast veel meer diepte en textuur. Je kunt een schilderij niet alleen bekijken, maar bijna voelen. Ik werk veel in lagen, waarbij ik materiaal en verf toevoeg, weer weghaal en opnieuw opbouw. Dat maakt het proces heel intuïtief en soms ook onvoorspelbaar, en juist dat vind ik interessant. Uiteindelijk gaat het voor mij niet om het letterlijk schilderen van een landschap, maar om het gevoel dat een plek bij me achterlaat. Dat gevoel neem ik mee naar mijn atelier en vertaal ik op mijn eigen manier naar kleur, beweging en textuur. Het mooiste vind ik wanneer je dat uiteindelijk ook in het materiaal kunt terugvoelen.

Jouw doeken gaan inmiddels de hele wereld over. Wat is de meest bijzondere, verrassende of verre plek waar nu een echte ‘Lynn Spoor’ aan de muur hangt?

Ik vind het eigenlijk heel bijzonder dat mijn werken inmiddels op zoveel verschillende plekken ter wereld terechtkomen. Maar als ik er nu één moet noemen, dan is het wel Los Angeles. Heel recent zijn er twee grote werken van mij naar Beverly Hills gegaan, vlak bij de Hollywood Hills. Dat vind ik toch wel een heel tof idee: dat twee schilderijen die hier in mijn atelier in Nederland zijn ontstaan, straks daar aan de muur hangen, met de Hollywood Hills om de hoek. Haha, dat is toch wel heel cool.

Een groot canvas met veel structuur is natuurlijk best kwetsbaar. Hoe spannend is het voor jou om een doek, waar je zoveel tijd en liefde in hebt gestopt, in te pakken en op zo’n lange reis te sturen?

Dat blijft natuurlijk altijd een moment waar je extra zorgvuldig mee omgaat, zeker bij een groot werk met veel structuur! Maar inmiddels hebben we hier een heel zorgvuldig proces voor.

De werken worden volledig beschermd ingepakt en vervolgens in een stevige houten kist geplaatst die speciaal voor het formaat van het schilderij wordt gemaakt. Zo zijn de werken tijdens het transport goed beschermd en kunnen ze veilig over de hele wereld worden verzonden.

Wanneer alles goed verpakt en gecontroleerd is, vertrouw ik het transport met een gerust hart toe aan ParcelParcel. Zij regelen vervolgens de verdere verzending en zorgen ervoor dat het werk veilig bij de klant terechtkomt. Het is natuurlijk altijd fijn om daarna het bericht te krijgen dat het schilderij goed is aangekomen. :)

Sinds wanneer ken je ParcelParcel eigenlijk, en waarom besloot je destijds om via ons te gaan verzenden?

Eigenlijk werk ik al vanaf het begin met ParcelParcel samen. Mijn allereerste kunstzending heb ik via jullie verstuurd, dus dat moet inmiddels bijna vijftien jaar geleden zijn! :)

Ik ken de oprichter van het kunstplatform Avant Arte en die werkte al samen met ParcelParcel. Via hem ben ik destijds in contact gekomen met Leroy. Hij heeft vanaf dat moment eigenlijk mijn internationale verzendingen geregeld en zo is onze samenwerking ontstaan.

Inmiddels zijn we natuurlijk allebei enorm gegroeid. Wat ik juist zo mooi vind, is dat we al die jaren zijn blijven samenwerken en dat ParcelParcel onderdeel is gebleven van mijn ontwikkeling als kunstenaar en ondernemer. Van mijn eerste kunstzending tot de grote internationale werken die ik tegenwoordig over de hele wereld verstuur, dat maakt onze samenwerking voor mij extra bijzonder.

Grote kunstwerken naar het buitenland sturen betekent vaak ook: douanepapieren, regeltjes en verzekeringen. Hoe helpt ons platform (en ons team) je om daar geen hoofdpijn van te krijgen?

Zodra een werk klaar is om naar het buitenland te gaan, neem ik contact op met het team van ParcelParcel en deel ik alle benodigde informatie over het werk en de bestemming. Vanaf dat moment wordt het grootste deel van het logistieke traject voor mij geregeld.

Jullie verzorgen de verzending en nemen de benodigde documentatie, douaneformaliteiten en verzekering mee in het proces. Dat is voor mij als kunstenaar ontzettend waardevol, omdat ik daardoor niet zelf met al die verschillende regels en documenten bezig hoef te zijn.

Ik zorg ervoor dat het werk hier in mijn atelier professioneel wordt voorbereid en verpakt, inclusief de houten verzendkist. Daarna vertrouw ik het transport toe aan ParcelParcel. Zo heeft iedereen zijn eigen expertise: ik richt mij op het creëren en zorgvuldig voorbereiden van het kunstwerk, en jullie zorgen ervoor dat het vervolgens veilig en correct op de plaats van bestemming komt.

Dat werkt voor mij al jarenlang heel prettig en maakt het mogelijk om mijn werken zonder zorgen internationaal te versturen. :)

Is er een specifieke zending die je altijd is bijgebleven? Bijvoorbeeld een doek dat met enorme spoed naar een galerie moest, of een moment waarop onze klantenservice je echt even uit de brand heeft geholpen?

Een specifieke zending kan ik niet direct noemen, maar er zijn wel regelmatig momenten waarop je merkt hoeveel er bij internationaal transport komt kijken. Vooral bij bestemmingen als Amerika of recent New Delhi kan een kunstwerk soms wat langer bij de douane blijven. Op zo’n moment vind ik het heel prettig dat ParcelParcel er bovenop zit. Jullie houden de zending in de gaten, nemen contact op met de vervoerder en zoeken uit wat er nodig is om het verder te krijgen. Uiteraard houd ik dit zelf ook heel goed in de gaten, maar dan merk je dat je samen toch echt een team bent en eraan werkt.

Wat is jouw gouden tip voor andere creatievelingen? Denk aan kunstenaars die stiekem dromen van internationale verkoop, maar heel erg opzien tegen het logistieke verzendgedeelte.

Mijn belangrijkste tip zou zijn: laat het logistieke gedeelte je ambitie niet beperken. Als je internationaal wilt verkopen, hoort verzending daar natuurlijk bij, maar je hoeft niet alles zelf te kunnen of te regelen.

Ik denk dat het daarnaast heel belangrijk is om jezelf en je werk online te laten zien. Dat is voor mij in ieder geval een groot onderdeel van mijn groei geweest. Ik vind het ontzettend leuk om te delen wat er in mijn atelier gebeurt, hoe een schilderij ontstaat, waar ik mijn inspiratie vandaan haal en ook gewoon de persoon achter het werk te laten zien. Daardoor ontstaat er een veel persoonlijker contact met mensen, ook als ze aan de andere kant van de wereld wonen.

Op die manier heb ik door de jaren heen een groot internationaal bereik opgebouwd. Mijn tip zou dus zijn: wees zichtbaar, deel je verhaal en laat mensen meenemen in jouw wereld. En zorg daarnaast dat je voor de onderdelen waar je zelf minder expertise in hebt, de juiste professionele partners om je heen verzamelt.

Zo kun je als creatieveling internationaal groeien, zonder dat je alles zelf hoeft te doen.

Wat staat er momenteel bovenaan je bucketlist? Is er nog een bepaalde stad waar je wilt exposeren, of een nieuw materiaal dat je heel graag nog eens in een doek wilt verwerken?

Mijn grootste wens is eigenlijk om vooral door te gaan met wat ik nu aan het opbouwen ben: blijven creëren, mezelf blijven ontwikkelen en mijn werk steeds verder de wereld in brengen. Het lijkt me geweldig als mijn schilderijen op steeds meer bijzondere plekken terechtkomen en steeds meer mensen ermee in aanraking komen.

En als ik echt naar de ultieme droom kijk, dan is dat natuurlijk een museum. Dat mensen bewust naar een plek komen om mijn werk te bekijken, de kleuren en structuren van dichtbij te ervaren en er hun eigen gevoel bij te hebben. Dat lijkt me een heel bijzonder moment.

Wat is de allerleukste reactie die je ooit van een koper hebt gekregen? Bijvoorbeeld toen ze jouw doek uitpakten of toen het eindelijk op z’n plek hing?

Het mooiste wat ik ooit van een klant heb teruggekregen, is eigenlijk dat iemand emotioneel werd en zelfs een traan liet toen ze het uiteindelijke schilderij zag. Dat vind ik het allerbeste compliment dat ik als kunstenaar kan krijgen. Uiteindelijk hoop ik natuurlijk dat iemand mijn werk mooi vindt, maar wanneer een schilderij iemand echt raakt en er iets van gevoel bij losmaakt, gaat het voor mij veel verder dan alleen ‘mooi’.

Ik vind het ook heel bijzonder om te zien hoe trots iemand vervolgens op het werk is en hoe zorgvuldig er een mooie plek voor wordt uitgekozen. Dat moment, waarop je merkt dat jouw schilderij echt iets voor iemand betekent, is voor mij misschien wel het mooiste onderdeel van het kunstenaarschap.